حسينيه ميمند دروسط روستا و كمي بالاتر از مسجد در درهْ مركزي ميمند قرار گرفته است. حسينيه داراي سه ايوانچهْ الحاقي با طاق گهواره ای آجري ميباشد كه در انتهاي اين سه ايوانچه سه ورودي به حسينيه قرار گرفته است. از اين سه ورودي، دو تاي آن مخصوص ورود آقايان و يكي از آن كه در سمت چپ واقع شده است مخصوص خانمها مي باشد. در ايوانچهْ ورودي سمت راست، ورودي ديگري نيز وجود دارد كه به انبار حسينيه راه دارد. شكل هندسي حسينيه كاملاً آزاد و بي نظم است. اين بي نظمي هندسي در تمام فضاهاي كنده شدهْ ميمند وجود دارد. فضاي اصلي حسينيه مساحتي بالغ بر 200 متر مربع دارد كه جهت تقويت و ايستائي بنا، چهار ستون قطور تقريباً مربع مستطيل شكل با گوشه هاي منحني و با اندازه هاي مختلف از جنس صخرهْ جداره ها تراشيده شده است. ارتفاع اين ستونها از 2 الي 17/2 متر متغير است. در قسمت جنوبي داخل حسينيه و چسبيده به انباري كنار ورودي  آقايان صفه أي قرار دارد كه از آن به عنوان چايخانه استفاده ميشود. در حال حاضر از داخل اين صفهْ چايخانه دربي به داخل انباري باز نموده اند. بخش زنانه و مردانه تقريباً به نسبت دو به سه با پارچه أي سياه رنگ از يكديگر جدا شده اند. ارتفاع سقف حسينيه در قسمتهاي مختلف آن متفاوت است. به نحوي كه ارتفاع در برخي نقاط 80/1 متر و در برخي ديگر به 30/2 متر ميرسد. در گذشته يک منبر صخره أي چسبيده به زمين و متكي به اولين ستون كنار ورودي وسط حسينيه وجود داشته است كه اخيراً آن را تراشيده و به جاي آن منبري چوبي قرار داده اند. بنا به گفتهْ آقاي شيخ محمود مديح المكتبي، با توجه به افزايش جمعيت روستا و كوچک بودن فضاي داخلي حسينيه، حدود 20 سال پيش خانهْ ضلع شمالي متصل به حسينيه (قسمت مربوط به خانمها ) را خريداري كرده و با تراشيدن و برداشتن ديوار خانه، آنرا به حسينيه ملحق نموده اند.  حسينيه ميمند مانند ساير فضاهاي صخره أي آن هيچ گونه تزئين و اندودي ندارد و به علت فقدان كتيبه و يا اثر و مدركي كه بتواند باني و قدمت قدمت آنرا مشخص نمايد، وضعيت آن در هاله أي از ابهام باقي مانده است. از اين حسينيه در ايام محرم و جهت برگزاري مراسمهاي سخنراني وعزاداري ابا عبدالله الحسين استفاده مي شود .