گورستان سر كله بر روي تپه أي به همين نام و كنار درخت بنه موسوم به " درخت نظر " قرار گرفته است . اين قبرستان در فاصلهْ 10 كيلومتري شمال شرقي ميمند واقع شده است . سنگ قبور اين گورستان همچون ديگر گورستانهاي ميمند از كوههاي اطراف تهيه و بر بر روي قبر به صورت عمودي كار گذاشته شده است . اغلب قبرها فاقد سنگ قبري هستند كه  حاوي مشخصات متوفي باشد . اين قبرها را با انباشتن قلوه سنگهايي به صورت برجسته نشان داده اند .

         بر اساس بررسي هاي انجام شده تدفين در اين گورستان از سالهاي 1242 هـ . ق تا سال 1385 هـ . ق صورت گرفته است .

         سنگهاي قبر اغلب مزين به نام "الله ، محمد ، علي " كه در برخي موارد به صورت مخفف "ا ــ م ــ ع" منقور شده ، ميباشند و علاوه بر اين ساير مشخصات متوفي نيز ذكر شده است .

قبرستان قليها بر روي تپه أي قرار گرفته كه اهالي به آن " تل قليها " ميگويند . اين قبرستان با وسعت تقريبي 40×60 متر در حدود يك كيلو متري جنوب ميمند و در غرب رودخانه أي به همين نام بر روي پشته أي كه از كف رودخانه حدود 50 متر ارتفاع دارد ، واقع شده است . قبرستان قليها در حد فاصل دو آبادي "لِلُن "و " كهن مور " قرار گرفته است .

         صورت قبور با دو نوع سنگ پوشيده شده كه يك نوع از آن مانند قبرستان پيشين با سنگهاي تخت و بلند كه از كوههاي اطراف تهيه ميشده و ديگري با سنگهاي مرمرين سفيد كه اغلب سنگهاي قبور از نوع اخير است .

         كتيبه هاي سنگ قبور شامل عبارات و كلماتي چون " الله ، محمد ، علي " و ذكر مشخصات متوفي ميشود .

         به استناد نوشته هاي روي سنگ قبور ، تدفين در قبرستان قليها از زمان صفويه تا دورهْ اخير صورت گرفته است .

         قديمي ترين سنگ قبر خوانده شده مربوط به سال 1014 هـ . ق  است كه در قسمت شمالي قبرستان قرار دارد . با توجه به اين امر به نظر ميرسد ، قديميترين قسمت قبرستان ضلع شمالي آن باشد .

         قبرهايي كه در ضلع جنوبي قبرستان واقعند از نظر زماني مربوط به دورهْ قاجار ميباشند .

در ضلع جنوبي ميمند ( حد فاصل ميمند ـــ در كُنوئيه ) در پشت مدرسهْ راهنمايي (كه فعلاً به دليل نداشتن دانش آموز از آن به عنوان اردوگاه تربيتي استفاده ميشود) قبرستان قديمي بر دامنهْ تپه أي در قسمت شرقي رودخانهْ فصلي واقع شده با درختان توت و تايي كه سالخوردگي و استواري قامتشان نظاره گر داستان محزون و غم انگيز انسان ديروزي در عالم فاني و خاكي است كه امروزه جز توده أي خاك و سنگي بر گوري اثري از آن بر جاي نمانده است، و همين سنگ قبور بجا مانده كه مدارك مادي پژوهشگر محسوب ميشوند گويا خود تاريخ مستندي از سرنوشت انسان در اين چنبرهْ چرخ است.

قبرها با اندكي انحراف در جهت قبله اند. صورت قبور با تخته سنگهاي صاف و كم عرضي كه بنا به گفتهْ اهالي محل از كوهي كه از شمال شرقي تا غرب ميمند امتداد دارد، تهيه و پوشانده شده است. اين سنگها كه از نوع سنگهاي ورقي و سياه رنگند علاوه بر اينكه روي قبور را به صورت افقي پوشانده اند، در طرفين قبور نيز به صورت عمودي  نصب شده اند .

كتيبهْ روي سنگ قبرها ظاهراً توسط افراد بومي نقر شده كه شايد  به علت كمي سواد آنان داراي غلط املايي نيز ميباشند. گذشته از ذكر نام و تاريخ فوت و ساير مشخصات متوفي بر روي سنگها ، مطالبي ديگر شامل آياتي از قران مجيد، اغلب با مضمون " كل من عليها فان و يبقي وجهه ربك يا ذوالجلال والاكرام " و درود و سلام بر ائمهْ اطهار و معصومين و نيز اشعاري در رثاي مردگان بخصوص در غم و هجران جوان و نوجوان از دست رفته كنده  شده است.

به عنوان نمونه بر روي سنگي كه بر بالاي قبري نصب شده است و تاريخ آن 1030 هـ ـ ق ميباشد چنين حك شده است :

         كل من عليها فان و يبقا

         وجه ربك يا ذوالجلال والاكرام

         در تاريخ شهر سنهْ 1030 وفات يافت

         فقير حقير نوجوان پانزده ساله مولانا شاه

         محمود بن مولانا صدرالدين علي شجاع الدين

         رفيق يزدان كسي باد               كه كاتب را با الحمد كند ياد

        ………………              كه شاه محمود را به الحمدي كند ياد

         افسوس كه از صف جوانان رفتيم از آمدن جهان ………… رفتيم

         سنگ پائين قبر كه به صورت عمودي كار گذاشته شده شامل اين عبارات منقور است .

         اللهم صل علي نبي والوصي والبطول والبستين

         والسجاج والباقر والصادق والكاظم والرضا والتقي

         والنقي والعسكري والمهدي صاحب الزمان  

         صلوات الله و سلامه و تركات الله بن ؟ عامه علي

         نبينا و عليهم اجمعين طاهرين

        المعصومين من آل طه ………

به اعتقاد محققين ميراث فرهنگي  قدمت اين قبرستان به قبل از اسلام ميرسد.