در ضلع جنوبي ميمند ( حد فاصل ميمند ـــ در كُنوئيه ) در پشت مدرسهْ راهنمايي (كه فعلاً به دليل نداشتن دانش آموز از آن به عنوان اردوگاه تربيتي استفاده ميشود) قبرستان قديمي بر دامنهْ تپه أي در قسمت شرقي رودخانهْ فصلي واقع شده با درختان توت و تايي كه سالخوردگي و استواري قامتشان نظاره گر داستان محزون و غم انگيز انسان ديروزي در عالم فاني و خاكي است كه امروزه جز توده أي خاك و سنگي بر گوري اثري از آن بر جاي نمانده است، و همين سنگ قبور بجا مانده كه مدارك مادي پژوهشگر محسوب ميشوند گويا خود تاريخ مستندي از سرنوشت انسان در اين چنبرهْ چرخ است.

قبرها با اندكي انحراف در جهت قبله اند. صورت قبور با تخته سنگهاي صاف و كم عرضي كه بنا به گفتهْ اهالي محل از كوهي كه از شمال شرقي تا غرب ميمند امتداد دارد، تهيه و پوشانده شده است. اين سنگها كه از نوع سنگهاي ورقي و سياه رنگند علاوه بر اينكه روي قبور را به صورت افقي پوشانده اند، در طرفين قبور نيز به صورت عمودي  نصب شده اند .

كتيبهْ روي سنگ قبرها ظاهراً توسط افراد بومي نقر شده كه شايد  به علت كمي سواد آنان داراي غلط املايي نيز ميباشند. گذشته از ذكر نام و تاريخ فوت و ساير مشخصات متوفي بر روي سنگها ، مطالبي ديگر شامل آياتي از قران مجيد، اغلب با مضمون " كل من عليها فان و يبقي وجهه ربك يا ذوالجلال والاكرام " و درود و سلام بر ائمهْ اطهار و معصومين و نيز اشعاري در رثاي مردگان بخصوص در غم و هجران جوان و نوجوان از دست رفته كنده  شده است.

به عنوان نمونه بر روي سنگي كه بر بالاي قبري نصب شده است و تاريخ آن 1030 هـ ـ ق ميباشد چنين حك شده است :

         كل من عليها فان و يبقا

         وجه ربك يا ذوالجلال والاكرام

         در تاريخ شهر سنهْ 1030 وفات يافت

         فقير حقير نوجوان پانزده ساله مولانا شاه

         محمود بن مولانا صدرالدين علي شجاع الدين

         رفيق يزدان كسي باد               كه كاتب را با الحمد كند ياد

        ………………              كه شاه محمود را به الحمدي كند ياد

         افسوس كه از صف جوانان رفتيم از آمدن جهان ………… رفتيم

         سنگ پائين قبر كه به صورت عمودي كار گذاشته شده شامل اين عبارات منقور است .

         اللهم صل علي نبي والوصي والبطول والبستين

         والسجاج والباقر والصادق والكاظم والرضا والتقي

         والنقي والعسكري والمهدي صاحب الزمان  

         صلوات الله و سلامه و تركات الله بن ؟ عامه علي

         نبينا و عليهم اجمعين طاهرين

        المعصومين من آل طه ………

به اعتقاد محققين ميراث فرهنگي  قدمت اين قبرستان به قبل از اسلام ميرسد.

به فاصلهْ حدود 3 كيلومتري جنوب روستاي ميمند و بر بالاي تپه أي كه رشتهْ آن از شمال شرقي به جنوب غربي كشيده شده است، آثار و بقاياي يك دژ دفاعي باقي مانده است. رودخانهْ ميمند در مسير خود به طرف جنوب ، جبههْ شمالي و شرقي اين دژ را تشكيل ميدهد. در جبههْ شمالي دژ و در كنار رودخانه، تعدادي باغ و زمين پله كاني كشاورزي، همراه با چندين خانه به سبك خانه هاي جنگلي روستائيان  قرار گرفته اند. اهالي روستا به اين منطقه "پيش رودخانه" ميگويند.

حصار دژ با قطعات سنگ به صورت خشكه چين و با پلان بيضي شكل(به طبعيت از شكل تپه) به طول 22 متر و عرض 5/10 متر ساخته شده است. قطر ديواره سنگي 5/1 متر و ارتفاع موجود (باقي مانده دژ ) نيز حدود 5/1 متر است. در داخل حصار، بخشي از يك ديوار سنگي با ملات گل با دو جهت شرقي ــ غربي و پائين تر از كف فعلي به چشم ميخورد كه چگونگي وضعيت آن نيازمند كاوش در اين محل است. سراسر جبههْ جنوبي، جنوب غربي و شرقي تا شمال شرقي قسمت پائين و شيب تپه را يكسري فضاهاي كوچك با ديواره هاي سنگي كنار هم تشكيل ميدهد. اين ديواره ها نيز با سنگهاي بزرگ به صورت خشكه چين و در اندازه هاي مختلف ساخته شده اند.